Pamięć, która nie przemija. Oddano hołd ofiarom Zbrodni Lubińskiej

11 godzin temu

W Lubinie odbyły się uroczystości upamiętniające 44. rocznicę Zbrodni Lubińskiej oraz 46. rocznicę powstania NSZZ „Solidarność”. Mieszkańcy miasta, przedstawiciele samorządów, związkowcy, reprezentanci KGHM i służb mundurowych oddali hołd ofiarom tragicznych wydarzeń z 31 sierpnia 1982 roku.

Obchody rozpoczęły się od mszy świętej w kościele pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Następnie uczestnicy udali się pod Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82, gdzie odbyła się główna część uroczystości. Złożono wieńce i kwiaty oraz zapalono znicze, oddając hołd zamordowanym i wszystkim poszkodowanym podczas brutalnie stłumionej manifestacji z 31 sierpnia 1982 roku.

– To już 44 lata. Części świadków tamtych wydarzeń nie ma już z nami, ale naszą rolą jest, by młode pokolenia pamiętały o tym, co się wydarzyło tego krwawego dnia, kiedy trzech mieszkańców Lubina oddało swoje życie w pokojowej manifestacji. My pamiętamy i będziemy pamiętać. Te wydarzenia są smutne i bolesne, ale tę prawdę trzeba przekazywać młodym pokoleniom, bo bez pamięci i historii naród jest martwy. Korzystamy z tego, iż opozycjoniści jeszcze są wśród nas, organizujemy żywe lekcje historii i edukujemy młodzież – powiedział starosta lubiński, Paweł Kleszcz.

Podczas tegorocznych uroczystości prezydent Lubina, Robert Raczyński podkreślał, iż wydarzenia sprzed 44 lat nie powinny być sprowadzane do określenia „wydarzenia”, którym przez lata posługiwały się komunistyczne władze.

– To nie były „wydarzenia”. Mówimy po prostu o świadomej, planowanej zbrodni, która się tutaj odbyła – mówił.

Tegoroczne obchody były jednocześnie okazją do przypomnienia 46. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność”. 31 sierpnia 1980 roku podpisane zostały Porozumienia Sierpniowe, które otworzyły drogę do powstania niezależnego związku zawodowego „Solidarność”. W Lubinie pamięć o jego działaczach i mieszkańcach zaangażowanych w walkę o wolność pozostaje ważnym elementem lokalnej historii.

W uroczystościach uczestniczyli m.in. mieszkańcy Lubina, rodziny ofiar, przedstawiciele władz samorządowych, NSZZ „Solidarność”, KGHM, związków zawodowych, harcerze, kibice Zagłębia Lubin oraz służby mundurowe.

31 sierpnia 1982 roku mieszkańcy Lubina wyszli na ulice, aby zaprotestować przeciwko komunistycznej władzy i upomnieć się o wolność oraz uwolnienie osób internowanych. Manifestacja została brutalnie spacyfikowana przez funkcjonariuszy MO i ZOMO. Tragiczne wydarzenia na trwałe zapisały się w historii miasta i całego Zagłębia Miedziowego jako Zbrodnia Lubińska.