„Ta placówka powinna być zamknięta już dawno” – dramat dzieci w Willi na Skarpie. Ośrodek milczy, instytucje wiedziały

Brak słów. To pierwsza myśl, która przychodzi do głowy po zapoznaniu się z reportażem TVP na temat Specjalnego Ośrodka Wychowawczego „Willa na Skarpie” w Gnieźnie. Obraz, który wyłania się z tego materiału, jest druzgocący. Instytucje – Starostwo Powiatowe, Komenda Powiatowa Policji, Prokuratura, Kuratorium Oświaty – wiedziały. A jednak dramat dzieci trwał nadal. To nie jest zwykłe zaniedbanie. To systemowa porażka, w której dobro najmłodszych przegrywa z biznesem.

Link do reportażu TVP: https://vod.tvp.pl/informacje-i-publicystyka,205/reporterzy-odcinki,1162990/odcinek-589,S02E589,3250980

Próby samobójcze, dramat seksualny, milczenie

Reportaż ujawnia wstrząsające fakty. W ośrodku dochodziło do prób samobójczych wychowanków. Co więcej, jeden z małoletnich wychowanków został doprowadzony do poddania się innej czynności seksualnej. To nie są „trudne przypadki” czy „błędy wychowawcze” – to przestępstwa i krzywdy, które naznaczą te dzieci na całe życie.

Ośrodek prowadzi fundacja. A fundacja milczy. Zarząd publikuje w mediach społecznościowych jedynie informacje o rzekomo wspaniałej działalności, tworząc zasłonę dymną, która ma przysłonić prawdę. Bo w tym biznesie liczy się tylko jedno – pieniądze. Uczucia, ludzkie odruchy, bezpieczeństwo dzieci – to wszystko schodzi na dalszy plan.

Gdzie była kontrola? Gdzie była reakcja?

Pytanie, które zadaje sobie każdy, kto przeczyta ten reportaż, jest proste: jak to możliwe, iż wszystkie instytucje wiedziały, a nic się nie zmieniło? Policja, prokuratura, kuratorium, starostwo – każda z tych instytucji miała narzędzia, by zareagować. I każda zawiodła. To nie jest tylko wina jednego ośrodka. To system, który pozwala na takie dramaty.

„Willi na Skarpie” nikt nie broni. Ale dzieci trzeba bronić.

W obliczu takiego dramatu trudno znaleźć słowa. Nie ma usprawiedliwienia. Nie ma tłumaczenia. Jest tylko wstyd i oburzenie. Apelujemy do wszystkich, którzy mają jakiekolwiek informacje o sytuacji w ośrodku – nie bójcie się mówić. Do instytucji – przestańcie udawać, iż problem nie istnieje. Do mediów – nagłaśniajcie te sprawy. Ta placówka powinna być zamknięta już dawno, a dzieci – bezpieczne i szczęśliwe. Bo na to zasługują każdego dnia.