Edmund Szwed. Co dzisiaj przegapiłeś? O odwadze szukania dobra

Żyjemy w świecie, który nieustannie dokądś pędzi. Każdego dnia jesteśmy zasypywani tysiącami bodźców, powiadomień i krótkich obrazów, które przemykają przed naszymi oczami w ułamku sekundy. Łatwo w tym zgiełku ulec wrażeniu, iż rzeczywistość stała się zbyt głośna, chaotyczna i wyprana z głębszego sensu. A jednak wystarczy czasem jedna chwila zatrzymania, by dostrzec coś zupełnie odwrotnego.

Często szukamy wielkich przełomów. Wydaje nam się, iż nadzieja i euforia muszą przychodzić z wielką pompą – w postaci spektakularnych sukcesów, przełomowych wiadomości czy życiowych rewolucji. Tymczasem prawdziwy, cichy optymizm kryje się w mikroskopijnych szczelinach codzienności. Może to być uśmiech nieznajomej osoby na przystanku, pierwszych o poranku promieni słonecznych, czy krótki, 15-sekundowy kadr złapany w obiektywie kamer Twoich oczu, który uświadamia nam o prostym pięknie natury.

„Optymizm to nie naiwna wiara, iż wszystko jest idealne. To dojrzały wybór, by skupić wzrok na świetle, choćby gdy wokół panuje półmrok.”

Wirtualna kultura obyczajowa zbiera liczne krytyki. Mówi się o zaniku głębi i powierzchowności więzi. Trudno jednak uznać ją za bezwzględne zagrożenie, gdy o jej wartości decydują nasze własne wybory. Niekiedy to właśnie internet staje się sceną dla aktów szczerego wzruszenia. Krótka migawka z czyjegoś życia, odruch solidarności, czy gest czystej dobroci potrafią błyskawicznie kruszyć pancerz obojętności, którym chronimy się przed natłokiem świata.

Gdy przyglądamy się takim okruchom codzienności, zaczynamy rozumieć, iż Dobro istnieje, jest blisko nas i ma ogromną siłę przyciągania. Potrzebuje jedynie naszej uwagi.

Refleksja nad życiem nie musi prowadzić do smutku ani melancholii. Dojrzałe przemyślenia bardzo często przynoszą spokój i głęboką wdzięczność. Zamiast pytać, dlaczego świat nie jest doskonały, warto zadać sobie pytanie: co pięknego dzisiaj przegapiłem?

Nawet w najbardziej wymagających okresach mamy wpływ na to, na czym skupiamy naszą uwagę. Decyzja o wyborze należy do każdego z nas.

Wybór optymizmu jest aktem odwagi. To decyzja, by w ciągu 24 godzin doby odnaleźć choć jeden powód do uśmiechu i podania dłoni drugiemu człowiekowi. Gdy zaczynamy patrzeć na świat w ten sposób, okazuje się, iż każdy dzień niesie ze sobą małą obietnicę nowego otwarcia.

Myśl na dziś:

Nie czekaj na wielkie wydarzenia, by poczuć radość. Szukaj jej w drobinach codzienności, w zapachu porannej kawy, dobrym słowie i chwilach, które zatrzymują czas.