W 2025 roku zespoły interwencyjne działające przy naszym stowarzyszeniu wyruszyły do lasu 214 razy. Udało nam się dotrzeć do 366 osób, w tym 22 małoletnich.
Osoby, którym udzieliliśmy wsparcia, pochodziły przede wszystkim z Afganistanu, Erytrei, Etiopii i Sudanu – państw pogrążonych w konfliktach, wojnach i kryzysach humanitarnych lub mierzących się wciąż z ich skutkami.
Trudno o bardziej jednoznaczny przykład uchodźstwa niż osoby uciekające z tych krajów.
To nie na czas pokoju, ale właśnie z myślą o takich sytuacjach, które dzieją się teraz, była tworzona Konwencja Genewska dot. statusu uchodźcy, która w Polsce jest teraz notorycznie łamana. Politycy próbują nas przekonać, iż trzeba ją zmienić. Pytamy, skąd ten pomysł, czyżby na świecie nie było już wojen, autorytarnych rządów, susz i głodu?
Szlak białoruski działa. Gdy polski rząd obwieszcza „sukces” i 100% szczelność granicy polsko-białoruskiej, Straż Graniczna codziennie raportuje zatrzymania od kilku do kilkudziesięciu osób, które przekroczyły granicę kilka kilometrów dalej – na jej litewskim odcinku. To są ci sami ludzie i tym samym szlakiem dotarli do Polski, z tym iż granicę przekroczyli kilka kilometrów dalej na północ. Dopóki nie znikną powody, przez które ludzie decydują się na ucieczkę – będą uciekać, wybiorą po prostu inną drogę.
Więcej o sytuacji na pograniczu oraz relacje z interwencji przeczytasz w raporcie naszego stowarzyszenia za 2025 rok „Pomoc humanitarna na granicy polsko-białoruskiej oraz wsparcie caseworkingowe i integracyjne” – link do raportu znajduje się w komentarzu pod postem .
Żródło materiału: Stowarzyszenie EGALA
English (US) · 
Polish (PL) · 
Russian (RU) ·