Piotr Drabik – zagadkowe zaginięcie genialnego naukowca na Hawajach

niewyjasnione-zaginiecia.pl 1 dzień temu

Piotr Drabik urodził się 14 maja 1972 roku i od najmłodszych lat wyróżniał się niezwykłym intelektem oraz pasją do sportu. Ukończył aż trzy kierunki studiów: fizjologię na gdańskiej AWF, biologię molekularną oraz fizykę, zdobywając przy tym dwa doktoraty. Biegle władał trzema językami i był laureatem prestiżowej nagrody Prezesa Rady Ministrów za najlepszą pracę naukową.

Jego osiągnięcia naukowe szły w parze z wybitną kondycją fizyczną. Jako nastolatek został młodzieżowym mistrzem Polski w taekwondo. Lista jego ekstremalnych pasji budzi respekt: od wspinaczki wysokogórskiej i trekkingu w odległych rejonach, przez skoki spadochronowe, aż po zdobycie Mount Everestu. Na zaledwie miesiąc przed swoim zaginięciem ukończył niezwykle trudny ultramaraton Canadian Death Race na dystansie 125 km, zajmując imponujące 9. miejsce na 4000 startujących.

Po przeprowadzce z Polski do Ameryki Północnej Piotr pracował m.in. w Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku, National Research Council w Montrealu, a ostatecznie w National Institute for Nanotechnology w Edmonton.

Ostatni tajemniczy wyjazd

31 sierpnia 2006 roku 34-letni Piotr odwiedził swoją trzyletnią córkę w Edmonton, gdzie mieszkała z byłą żoną Donatą. Następnego dnia miał wziąć dwutygodniowy urlop. Sposób, w jaki poinformował otoczenie o swoich planach, był jednak bardzo tajemniczy. Współpracownikom przekazał informację o zwolnieniu lekarskim, byłej żonie powiedział, iż wyjeżdża służbowo, a przyjacielowi, który zawiózł go na lotnisko – Pawłowi – zdradził, iż leci na Hawaje, by nurkować i wspinać się w górach.

Co ciekawe, Piotr nie używał telefonu komórkowego, ceniąc sobie niezależność i kontakt z naturą. Od momentu wylotu z Edmonton, jego ślad urywa się na lotnisku w Honolulu 1 września 2006 roku. Tam użył karty kredytowej na kwotę blisko 45 dolarów, prawdopodobnie na zakup biletu na wyspę Kauai. Od tamtej pory nikt go nie widział. Zaginięcie zgłosił jego przyjaciel po dwóch tygodniach, gdy naukowiec nie stawił się w pracy.

Śledztwo pełne chaosu

Zaginięcie Piotra Drabika to podręcznikowy przykład tego, jak biurokratyczny chaos i błędy proceduralne mogą zniweczyć szanse na odnalezienie zaginionej osoby. Kluczowym błędem na początku poszukiwań była błędna informacja od linii lotniczych, które twierdziły, iż naukowiec nie wsiadł na pokład samolotu do Honolulu, co skierowało uwagę śledczych na niewłaściwy tor.

Gdy w końcu udało się potwierdzić jego obecność na Hawajach dzięki transakcji kartą kredytową, pierwsze i najważniejsze godziny poszukiwań były już bezpowrotnie stracone. Sytuację pogłębił brak koordynacji między amerykańskimi służbami, ponieważ lokalna policja i FBI przerzucały się odpowiedzialnością, utrudniając podjęcie natychmiastowych działań.

Mur biurokracji towarzyszył również próbom wyjaśnienia sprawy w Kanadzie. Ekipa dziennikarska TVP, próbując dotrzeć do współpracowników Piotra z National Institute for Nanotechnology w Edmonton, napotkała skomplikowane procedury, które uniemożliwiły uzyskanie informacji o jego ostatnich dniach w pracy. Instytucja ograniczyła się jedynie do oszczędnego oświadczenia, a w połączeniu z chaosem informacyjnym w USA, ślad po genialnym naukowcu rozpłynął się w gąszczu niedomówień.

Co stało się z Piotrem Drabikiem?

Rozważając okoliczności zaginięcia Piotra, śledczy i bliscy brali pod uwagę kilka głównych scenariuszy:

1) Nowe życie: Mało prawdopodobne. Na jego kontach bankowych nie odnotowano żadnej aktywności, a bliskie relacje z rodziną i pasja do pracy naukowej wykluczają taką chęć ucieczki.

2) Samobójstwo: Raczej mało prawdopodobne. Nic nie wskazywało na to, by zmagał się z depresją, a Hawaje były celem wycieczki, a nie miejscem o sentymentalnym znaczeniu.

3) Porwanie (służby specjalne): Traktowane w kategorii teorii spiskowych. Choć pracował w rządowym instytucie, porwanie w tym rejonie bez świadków wydaje się mało prawdopodobne.

4) Nieszczęśliwy wypadek: najbardziej prawdopodobna hipoteza. Wyspa Kauai jest pełna trudnych, górzystych i wyjątkowo wilgotnych terenów z gęstym, bagnistym lasem.

Choć od zaginięcia minęło już blisko 20 lat, historia genialnego i wysportowanego naukowca do dziś pozostaje jedną z najbardziej tajemniczych spraw, które czekają na wyjaśnienie.