Elita w powietrzu. PJOS szuka kandydatów do jednej z najtrudniejszych specjalizacji w Wojsku Polskim

Od stycznia 2026 roku Powietrzna Jednostka Operacji Specjalnych rozpoczyna nabór do Zespołu Odzyskiwania Izolowanego Personelu (ZOIP) – jednej z najbardziej wymagających i hermetycznych struktur w Siłach Zbrojnych RP. To propozycja wyłącznie dla żołnierzy, którzy są gotowi na ekstremalne obciążenia fizyczne i psychiczne oraz działanie w warunkach realnego zagrożenia życia.

ZOIP to zespół wyspecjalizowany w odzyskiwaniu personelu wojskowego izolowanego na terytorium przeciwnika lub w rejonach szczególnie niebezpiecznych. Mowa o operacjach prowadzonych pod presją czasu, w trudnym terenie, często w warunkach bojowych. Już sama procedura kwalifikacyjna jasno pokazuje, iż w PJOS nie ma miejsca na kompromisy ani obniżanie standardów.

Wieloetapowa selekcja bez skrótów

Proces kwalifikacji do Powietrznej Jednostki Operacji Specjalnych składa się z czterech podstawowych etapów, a w przypadku ZOIP – z aż pięciu. Już na etapie wstępnym kandydaci muszą spełnić szereg formalnych wymagań: posiadać obywatelstwo polskie, minimum średnie wykształcenie, być niekarani, nie mieć przeciwwskazań zdrowotnych oraz legitymować się znajomością języka angielskiego potwierdzoną certyfikatem STANAG 6001.

Sama ankieta personalna, którą należy przesłać wyłącznie drogą pocztową, podlega szczegółowej analizie. To pierwszy filtr, który eliminuje osoby przypadkowe oraz te, które nie spełniają jasno określonych kryteriów służby w jednostce specjalnej.

Testy, które weryfikują realne predyspozycje

Egzamin sprawnościowy do ZOIP nie pozostawia złudzeń. Kandydaci muszą m.in. przebiec 3000 metrów w czasie do 12 minut i 30 sekund, wykonać co najmniej 16 podciągnięć na drążku, 70 skłonów tułowia w ciągu dwóch minut oraz przepłynąć 200 metrów w czasie nieprzekraczającym 4 minut i 30 sekund. To jednak dopiero początek.

Instruktorzy wybierają dodatkowo cztery konkurencje spośród dziesięciu, obejmujących m.in. testy siłowe, szybkościowe, pływackie i wysokościowe. W programie znajdują się burpees, bieg wahadłowy, wspinaczka na linę, „spławikowanie” z atrapą broni czy spacer farmera z ciężarem 2×25 kg. Każda z konkurencji ma bezpośrednie przełożenie na realia działań operacyjnych.

Co istotne – normy są minimalne. Ich zaliczenie nie gwarantuje sukcesu, a jedynie otwiera drogę do kolejnych etapów.

Psychika równie ważna jak forma

Badania psychologiczne w PJOS i ZOIP realizowane są kilka godzin i są zaprojektowane tak, by sprawdzić odporność na stres, zdolność podejmowania decyzji pod presją oraz funkcjonowanie w zespole. Dopiero po ich zaliczeniu kandydaci mogą zostać dopuszczeni do testów w trudnych warunkach klimatyczno-terenowych – etapu, który dla wielu kończy się eliminacją.

Ten sprawdzian ma jedno zadanie: wyłonić osoby zdolne do działania w skrajnie niekomfortowych warunkach, przy zmęczeniu, ograniczonych zasobach i narastającym obciążeniu psychicznym.

Elita, nie statystyka

Na końcu procesu znajduje się rozmowa kwalifikacyjna, podczas której weryfikowana jest wiedza techniczna, doświadczenie oraz predyspozycje do konkretnych stanowisk. Co istotne – choćby pozytywne przejście całej procedury nie oznacza automatycznego przydziału do ZOIP. Ostateczna decyzja zależy od potrzeb jednostki i realnej oceny kandydata.

Dowództwo PJOS jasno podkreśla: osoby, które wiedzą, iż nie są w stanie spełnić wymagań sprawnościowych, powinny zrezygnować z udziału w selekcji do czasu poprawy wyników. Do procesu można podejść maksymalnie trzykrotnie.

Jednostka bez kompromisów

Nabór do ZOIP pokazuje wyraźnie, iż w przeciwieństwie do niektórych formacji mundurowych, Powietrzna Jednostka Operacji Specjalnych nie obniża poprzeczki w imię liczby. Liczy się odporność, kompetencje i charakter. To selekcja, która nie wybacza słabości – i dokładnie tego wymaga specyfika zadań realizowanych przez PJOS.