Znana izraelska organizacja prawna zarzuca Kanadyjskiemu Muzeum Praw Człowieka promowanie jednostronnej narracji politycznej

Znana izraelska organizacja prawna grozi podjęciem kroków prawnych przeciwko Kanadyjskiemu Muzeum Praw Człowieka w związku z nadchodzącą wystawą na temat palestyńskiej Nakby, czyli wypędzenia arabskich mieszkańców Palestyny przez Żydów. Organizacja twierdzi, iż muzeum w Winnipeg promuje jednostronną narrację polityczną, która może podsycać antysemityzm i naruszać prawo federalne.

Shurat HaDin – Israel Law Center ogłosiło w tym tygodniu, iż formalnie wysłało pismo z żądaniem prawnym do zarządu muzeum i kierownictwa wyższego szczebla w sprawie wystawy „ Palestine Uprooted: Nakba Past and Present”, której otwarcie zaplanowano na przyszły miesiąc w CMHR w Winnipegu.

Organizacja twierdzi, iż finansowane ze środków federalnych muzeum porzuca swój mandat instytucji edukacyjnej, prezentując – jak sama twierdzi – niewyważony obraz powstania Izraela w 1948 r. i wysiedlenia Palestyńczyków.

„Instytucje finansowane ze środków publicznych mają obowiązek podchodzić do spornych kwestii historycznych w sposób uczciwy, zrównoważony i rzetelny intelektualnie” – stwierdziła Nitsana Darshan-Leitner, prezes Shurat HaDin, w oświadczeniu dołączonym do akt sprawy.

„Narodowe muzeum praw człowieka nie może stać się platformą dla upolitycznionych narracji, które grożą przyczynianiem się do podziałów i nieporozumień, m.in. poprzez wymazywanie historii Żydów, delegitymizację żydowskiego samostanowienia lub przyczynianie się do wrogości wobec społeczności żydowskiej”.

Siedmiostronicowy list prawny z datą 14 maja daje muzeum 14 dni na odpowiedź, w przeciwnym razie grozi mu postępowanie prawne.

Wystawa skupia się na palestyńskich relacjach z Nakby (po arabsku „katastrofy”), która miała na celu wysiedlenie setek tysięcy Palestyńczyków podczas wojny arabsko-izraelskiej w 1948 roku, związanej z powstaniem Państwa Izrael.

Zgodnie z opisem CMHR wystawa ma na celu zgłębienie „trwającego przymusowego wysiedlania i pozbawiania Palestyńczyków ich mienia” poprzez dzieła sztuki, artefakty, fotografie, filmy i osobiste historie kanadyjskich Palestyńczyków.

Shurat HaDin twierdzi, iż wystawa prezentuje jednostronną narrację polityczną, pomijając jednocześnie najważniejszy kontekst historyczny, w tym historyczne powiązania Żydów z regionem, odrzucenie przez Arabów planu podziału przedstawionego przez ONZ, szerszą wojnę regionalną w 1948 r. i przesiedlenie żydowskich uchodźców z państw arabskich.

„Utworzenie Państwa Izrael na mocy międzynarodowych procesów prawnych i dyplomatycznych nie jest samo w sobie naruszeniem praw człowieka” – stwierdzono w liście.

Grupa prawna twierdzi ponadto, iż wystawa może stworzyć „wrogą lub zatrutą atmosferę” dla kanadyjskich Żydów w okresie wzrostu antysemityzmu w całym kraju.

W piśmie wyrażono również obawy dotyczące procesu doradczego muzeum, twierdząc, iż w skład sieci konsultacyjnej wystawy wchodzą aktywiści i naukowcy o otwarcie antyjonistycznych poglądach, podczas gdy główne organizacje żydowskie zostały wykluczone z udziału.

Kilka organizacji żydowskich publicznie skrytykowało muzeum po zapowiedzi wystawy w ubiegłym roku.

Centrum Dziedzictwa Żydowskiego Zachodniej Kanady zawiesiło współpracę z CMHR w związku z tą kwestią, a organizacje takie jak Centrum ds. Izraela i Spraw Żydowskich oraz B’nai Brith Canada oświadczyły, iż wielokrotnie prosiły o konsultację w sprawie powstania wystawy.

Shurat HaDin twierdzi również, iż wystawa grozi przekształceniem muzeum narodowego w „platformę dla partyjnego orędownictwa politycznego”, a nie w zrównoważoną instytucję edukacyjną opartą na zasadach praw człowieka.

Wśród postulatów organizacji znalazło się wezwanie CMHR do zawieszenia prac nad wystawą w obecnej formie, zlecenia niezależnej oceny prawnej i naukowej, stworzenia bardziej zrównoważonego procesu doradczego oraz publicznego wyjaśnienia, iż ​​powstanie Izraela nie powinno być postrzegane jako naruszenie praw człowieka.

Organizacja zwróciła się również do muzeum z prośbą o zachowanie wszelkich dokumentów związanych z eksponatami oraz powiadomienie ubezpieczycieli o ewentualnym postępowaniu sądowym.

CMHR już wcześniej informowało, iż wystawa skupia się na doświadczeniach Palestyńczyków i powstała po konsultacjach z kanadyjskimi Palestyńczykami i naukowcami.

Shurat HaDin ( hebr . שורת הדין), znana również jako Israel Law Center ( ILC ), to izraelska organizacja pozarządowa (NGO) założona w Tel Awiwie w 2003 roku. Shurat HaDin jest określana jako organizacja walcząca o prawa obywatelskie . Oskarżano ją również o prowadzenie proizraelskiej działalności prawnej . Firma współpracuje z dwiema agencjami PR, jedną w Izraelu i jedną w Nowym Jorku.

W 2015 roku roczny budżet organizacji wynosił 2,5 miliona dolarów, choć Shurat HaDin nie ujawnia swoich darczyńców. Według analizy In These Times z 2019 roku, w ciągu ostatniej dekady darowizny na rzecz organizacji obejmowały 1,1 miliona dolarów od fundacji i organizacji charytatywnych z USA . Do najważniejszych darczyńców należą: John Hagee Ministries, prowadzona przez chrześcijańskiego syjonistę Johna Hagee , która przekazała co najmniej 225 000 dolarów; Jewish Federation of Greater Houston, która przekazała 475 000 dolarów; oraz Michael and Andrea Leven Family Foundation, która przekazała 25 000 dolarów.

Shurat HaDin ściśle współpracuje z rządem Izraela i izraelską służbą wywiadowczą . Według wyciekłej amerykańskiej depeszy dyplomatycznej , Darshan-Leitner poinformowała w 2007 roku amerykańskich urzędników, iż „we wczesnych latach” Shurat HaDin „otrzymywała wskazówki od rządu rządu Izraela co do tego, jakie sprawy należy wszcząć”

W wywiadzie udzielonym w 2014 roku Darshan-Leitner powiedziała szwedzkiej organizacji non-profit działającej na rzecz Izraela, iż ​​„rządy nie mogą robić tego, co my”, powołując się na „ograniczenia polityczne” i „traktaty międzynarodowe” Krytycy określili Shurat HaDin mianem „ organizacji pozarządowej zorganizowanej przez rząd ” ze względu na jej powiązania z rządem Izraela.

Shurat HaDin wniósł wiele pozwów i skarg prawnych. W 2011 roku Shurat HaDin, reprezentująca pięciu powodów, pozwała byłego prezydenta Jimmy’ego Cartera i wydawcę Simon & Schuster w związku z publikacją książki Cartera Palestyna: Pokój, nie apartheid . Twierdziła, iż ​​Carter i jego wydawca dopuścili się „działań wprowadzających w błąd w toku prowadzenia działalności”, a Darshan-Leitner twierdziła, iż ​​„nienawiść Cartera do Izraela skłoniła go do popełnienia tego oszustwa na szkodę społeczeństwa”. Shurat HaDin domagała się odszkodowania w wysokości 5 milionów dolarów. Kevin Jon Heller z Australijskiego Uniwersytetu Narodowego argumentował, iż była to próba zastraszenia krytyków Izraela Powodowie wycofali pozew po kilku miesiącach.