Zamiast nagrywać – uciekaj! Poznański policjant wyjaśnia zasadę 4U, która może uratować życie

23 minut temu

Tragiczne wydarzenia, do których dochodzi w przestrzeni publicznej, wywołują strach, poruszenie i pytania o to, czy podobnej sytuacji można było zapobiec. Zdaniem policjantów o bezpieczeństwie nie powinniśmy jednak myśleć wyłącznie wtedy, gdy dochodzi do tragedii. Znacznie ważniejsze jest wypracowanie codziennych nawyków, które pozwalają odpowiednio wcześnie rozpoznać zagrożenie i adekwatnie na nie zareagować.

W rozmowie z Joanną Sobocińską-Korczak w programie „Hej Poznań” podkomisarz Łukasz Paterski, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu, zwrócił uwagę, iż odpowiedzialność za bezpieczeństwo nie spoczywa wyłącznie na funkcjonariuszach i służbach ratunkowych. Istotną rolę odgrywają również świadkowie niepokojących zdarzeń.

– Wystarczy czasem jeden telefon, jeden sygnał, jedna informacja, żeby uratować czyjeś życie – podkreślił policjant.

Nie oznacza to jednak, iż powinniśmy wszędzie doszukiwać się zagrożenia. Chodzi przede wszystkim o świadome obserwowanie otoczenia i umiejętność odróżniania sytuacji wymagających reakcji od tych, które jedynie wydają się nietypowe.

Jednym z najważniejszych elementów rozmowy była zasada 4U, czyli prosty schemat postępowania w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia. Składają się na nią cztery polecenia: uważaj, uciekaj, ukryj się i udaremnij atak.

Pierwszym krokiem jest uważność. Niezależnie od tego, czy przebywamy w centrum handlowym, szkole, miejscu pracy czy na ulicy, powinniśmy orientować się w sytuacji wokół siebie. Szczególną uwagę należy zwracać na wyraźne groźby, zapowiedzi przemocy i zachowania mogące świadczyć o przygotowywaniu niebezpiecznych działań.

Jeżeli zagrożenie staje się bezpośrednie, najważniejsza jest ucieczka. Policjant zaznaczył, iż w takiej sytuacji nie należy tracić czasu w zabieranie rzeczy osobistych, obserwowanie napastnika czy sprawdzanie, co dokładnie się wydarzyło. Trzeba jak najszybciej oddalić się w bezpieczne miejsce, a jeżeli okoliczności na to pozwalają, ostrzec również innych.

Kiedy ucieczka nie jest możliwa, należy się ukryć. Można wykorzystać pomieszczenie, które da się zamknąć od środka, zablokować wejście, wyciszyć telefon i odsunąć się od drzwi oraz okien. Szczególnie niebezpieczne byłoby wychodzenie z kryjówki tylko po to, aby zobaczyć, gdzie znajduje się napastnik.

Ostatnia zasada, czyli udaremnienie ataku, dotyczy sytuacji absolutnie wyjątkowych. Bezpośrednia obrona przed agresorem może być konieczna, gdy nie ma już możliwości ucieczki ani ukrycia się, a życie człowieka jest bezpośrednio zagrożone.

Paterski wyraźnie zaznaczył, iż nie chodzi o podejmowanie niepotrzebnego ryzyka czy próbę samodzielnego obezwładniania niebezpiecznej osoby. Priorytetem zawsze pozostaje ochrona własnego życia i zdrowia.

W rozmowie poruszono również problem zachowania świadków dramatycznych wydarzeń. W dobie mediów społecznościowych wiele osób niemal automatycznie wyciąga telefon, aby zarejestrować niecodzienną sytuację. Zdaniem poznańskiego policjanta w przypadku bezpośredniego zagrożenia może to być wyjątkowo niebezpieczna reakcja.

Zamiast oddalić się od źródła niebezpieczeństwa, świadkowie niekiedy podchodzą bliżej, próbując zobaczyć więcej lub nagrać materiał. Tymczasem wybuch, odgłos strzału czy widok uzbrojonego napastnika powinny być sygnałem do natychmiastowego zadbania o bezpieczeństwo.

– Naszą pierwszą reakcją powinna być ucieczka – podkreślił funkcjonariusz.

Telefon powinien w takiej sytuacji służyć przede wszystkim do wezwania pomocy. Gdy można zrobić to bezpiecznie, należy skontaktować się z numerem alarmowym 112 i przekazać dyspozytorowi najważniejsze informacje.

Istotne jest wskazanie dokładnej lokalizacji zdarzenia, opisanie tego, co się dzieje, oraz określenie, czy zagrożenie trwa w danym momencie, czy miało miejsce wcześniej. Nie należy samodzielnie kończyć rozmowy, jeżeli operator przez cały czas potrzebuje informacji lub przekazuje instrukcje.

Równie ważne jest odpowiednie zachowanie po przybyciu policjantów. Funkcjonariusze wchodzący na miejsce niebezpiecznego zdarzenia muszą gwałtownie ocenić sytuację i ustalić, kto jest sprawcą, a kto potrzebuje pomocy. Dlatego świadkowie powinni zachować spokój, trzymać ręce w widocznym miejscu, unikać gwałtownych ruchów i wykonywać polecenia służb.

W programie „Hej Poznań” zwrócono także uwagę na zagrożenia pojawiające się w internecie. Media społecznościowe bywają miejscem publikowania gróźb, zapowiedzi przemocy i niepokojących manifestów. Jednocześnie błyskawicznie rozprzestrzeniają się w nich niesprawdzone doniesienia, które mogą wywoływać panikę.

Paterski zaapelował, aby nie rozpowszechniać bezrefleksyjnie sensacyjnych informacji i korzystać przede wszystkim z komunikatów sprawdzonych instytucji oraz służb. Inaczej należy jednak potraktować wiarygodne sygnały wskazujące, iż ktoś rzeczywiście może przygotowywać niebezpieczne działania.

W takich przypadkach nie trzeba samodzielnie prowadzić dochodzenia ani rozstrzygać, czy groźby są realne. Należy przekazać informacje odpowiednim osobom lub służbom. W środowisku szkolnym pierwszym krokiem może być rozmowa z nauczycielem albo pedagogiem, a w pracy – z przełożonym. W przypadku wyraźnego i poważnego zagrożenia konieczne jest powiadomienie policji.

Oficer prasowy poznańskiej komendy przypomniał również, iż publikowanie treści pod pseudonimem nie oznacza bezkarności. Policja monitoruje zagrożenia w cyberprzestrzeni, a aktywność internetowa pozostawia ślady, które mogą pozwolić na ustalenie autorów niebezpiecznych wpisów.

Czy Polacy są przygotowani na sytuacje kryzysowe? Zdaniem rozmówcy odpowiednich zachowań należy uczyć się przede wszystkim wtedy, gdy nic złego się nie dzieje. W momencie realnego zagrożenia często nie ma już czasu w spokojne analizowanie dostępnych możliwości.

Dlatego tak istotne są szkolenia, ćwiczenia i rozmowy o bezpieczeństwie prowadzone również z dziećmi oraz młodzieżą. Znajomość prostych schematów postępowania może pomóc opanować strach i podjąć adekwatną decyzję choćby w warunkach ogromnego stresu.

Jednocześnie policjant przestrzegł przed popadaniem w przesadną podejrzliwość. Sam fakt, iż ktoś jest zamknięty w sobie, ma nietypowe zainteresowania czy zachowuje się inaczej niż otoczenie, nie oznacza, iż stanowi zagrożenie. Niepokój powinny wzbudzać przede wszystkim konkretne zachowania, nasilające się groźby oraz wyraźne zapowiedzi przemocy.

– Nie mylmy strachu z czujnością – zaznaczył Paterski.

Podkomisarz przekonywał, iż zasada 4U powinna stać się równie powszechnie znana jak numery alarmowe. Nie wymaga specjalistycznej wiedzy ani skomplikowanego przygotowania, ale jej przyswojenie może zdecydować o zachowaniu w najbardziej niebezpiecznych okolicznościach.

– To jest czas na naukę, bo później będzie tylko czas na reakcję – podsumował oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu.

Idź do oryginalnego materiału