W Azerbejdżanie herbata nie jest tylko czymś, co podaje się po posiłku. To gest gościnności, zaprosz…

W Azerbejdżanie herbata nie jest tylko czymś, co podaje się po posiłku. To gest gościnności, zaproszenie do rozmowy i sposób na bycie razem. Kiedy pojawia się gość, na stole bardzo często pojawia się również herbata. Właśnie dlatego kultura çay została w 2022 roku wpisana na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO jako tradycja związana z gościnnością i budowaniem więzi społecznych.
Tradycyjnie mocną, gorącą herbatę podaje się w charakterystycznych szklaneczkach armudu – zwężonych pośrodku i przypominających kształtem gruszkę. Herbata może być przygotowywana przy użyciu samowaru, a obok niej na stole pojawiają się słodycze, cukier, miód, orzechy czy konfitury. Szczególne miejsce zajmują również domowe dżemy.

Ale najważniejsze nie znajduje się ani w czajniku, ani w szklaneczce.
Najważniejszy jest czas spędzony przy herbacie. Rozmowa może trwać długo. Dolewana jest kolejna szklaneczka, pojawiają się następne smaki i historie, a herbata staje się pretekstem, żeby zatrzymać się, posłuchać drugiej osoby i lepiej poznać jej kulturę.

Właśnie w taki sposób podczas spotkania „Międzynarodowa herbata – Azerbejdżan” poznawaliśmy Azerbejdżan nie z podręcznika, ale przy wspólnym stole — poprzez smak, opowieści, tradycje i osobiste doświadczenia.
Bo czasem, żeby poznać inny kraj, wystarczy zacząć od jednej szklanki herbaty.
Spotkanie odbyło się w Centrum Wielokulturowym w Warszawie, ul. Jagiellońska 54, w ramach projektu „Międzynarodowa herbata. Cudzoziemcy jako gospodarze warszawskich spotkań”.

Projekt finansowany przez m.st. Warszawę.�
Organizator: Fundacja Kultura w Nas.

W Azerbejdżanie herbata nie jest tylko czymś, co podaje się po posiłku. To gest gościnności, zaproszenie do rozmowy i sposób na bycie razem. Kiedy pojawia się gość, na stole bardzo często pojawia się również herbata. Właśnie dlatego kultura çay została w 2022 roku wpisana na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO jako tradycja związana z gościnnością i budowaniem więzi społecznych.
Tradycyjnie mocną, gorącą herbatę podaje się w charakterystycznych szklaneczkach armudu – zwężonych pośrodku i przypominających kształtem gruszkę. Herbata może być przygotowywana przy użyciu samowaru, a obok niej na stole pojawiają się słodycze, cukier, miód, orzechy czy konfitury. Szczególne miejsce zajmują również domowe dżemy.

Ale najważniejsze nie znajduje się ani w czajniku, ani w szklaneczce.
Najważniejszy jest czas spędzony przy herbacie. Rozmowa może trwać długo. Dolewana jest kolejna szklaneczka, pojawiają się następne smaki i historie, a herbata staje się pretekstem, żeby zatrzymać się, posłuchać drugiej osoby i lepiej poznać jej kulturę.

Właśnie w taki sposób podczas spotkania „Międzynarodowa herbata – Azerbejdżan” poznawaliśmy Azerbejdżan nie z podręcznika, ale przy wspólnym stole — poprzez smak, opowieści, tradycje i osobiste doświadczenia.
Bo czasem, żeby poznać inny kraj, wystarczy zacząć od jednej szklanki herbaty.
Spotkanie odbyło się w Centrum Wielokulturowym w Warszawie, ul. Jagiellońska 54, w ramach projektu „Międzynarodowa herbata. Cudzoziemcy jako gospodarze warszawskich spotkań”.

Projekt finansowany przez m.st. Warszawę.�
Organizator: Fundacja Kultura w Nas.

#Azerbejdżanie #herbata #nie #jest #tylko #czymś #podaje #się #posiłku #gest #gościnności #zaprosz..

Żródło materiału: Centrum WIELOKULTUROWE