Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) może zatwierdzić psylocybinę do leczenia zaburzeń psychicznych już w 2027 roku. Firma Compass Pathways złożyła 9 listopada 2026 roku pełny wniosek rejestracyjny (NDA) dla swojego preparatu COMP360. Dzięki przyznanemu wcześniej National Priority Voucher, skracającemu przegląd do 1–2 miesięcy, firma realistycznie liczy na decyzję w pierwszej połowie 2027 roku (pisaliśmy o tym w tekście o zakończeniu wniosku NDA do FDA). Na tym tle coraz głośniej pada pytanie, które do niedawna pozostawało na marginesie debaty: czy system opieki zdrowotnej jest przygotowany na pacjentów, u których terapia psychodeliczna nie poszła dobrze.
Zastrzeżenie na wstępie: ten tekst dotyczy wyłącznie terapii prowadzonej w ramach nadzorowanych badań klinicznych i legalnych programów leczenia — nie użycia rekreacyjnego czy pozaklinicznego. W Polsce psylocybina i MDMA pozostają substancjami nielegalnymi; badania nad ich leczniczym zastosowaniem toczą się za granicą, głównie w Stanach Zjednoczonych, w ramach procesu rejestracyjnego FDA.
Trudności, które nie mijają po kilku dniach
Jak opisuje reportaż NPR opublikowany 19 listopada 2026 roku, u części uczestników badań klinicznych nad terapią psychodeliczną pojawiają się po sesji trudności psychiczne, które nie są krótkotrwałym epizodem. Wymieniane są: intensywny lęk i napady paniki, zaburzenia snu, nawracające ruminacje (uporczywe, powracające zamartwianie się), myśli samobójcze, objawy dysocjacyjne oraz cierpienie egzystencjalne. U niektórych osób stan ten trwa tygodnie, u innych miesiące, a w pojedynczych przypadkach — lata.
Problem polega również na tym, iż dla tych konkretnych powikłań nie istnieją jeszcze ugruntowane, oparte na dowodach metody leczenia skrojone specjalnie pod ten typ doświadczenia. Psychoterapia ogólna pomaga, ale wyspecjalizowanych protokołów na razie brak.
„Wielu nie ma pojęcia, iż to się może zdarzyć”
Głównym głosem reportażu jest Jules Evans, dyrektor Challenging Psychedelic Experiences Project (CPEP) — organizacji non-profit, która bada trudne doświadczenia po psychodelikach i szuka tego, co pomaga je przetrwać. Evans mówi wprost: „Wiele osób, choćby oferujących terapie psychodeliczne, legalne terapie psychodeliczne, nie ma pojęcia, iż ludzie mogą wpadać w te trudności”.
Organizacja, którą kieruje, wyrosła z pracy naukowej opisanej w badaniu „Extended difficulties following the use of psychedelic drugs: A mixed methods study” (PLOS ONE, 2023), opartym na danych od 608 osób, które zgłosiły przedłużone trudności po kontakcie z psychodelikami.
Badanie na blisko ośmiuset uczestnikach
Drugim cytowanym badaczem jest Roman Palitsky, psycholog-badacz z Emory University School of Medicine, który prowadzi Post-Psychedelic Challenges Study — projekt śledzący około 800 osób zgłaszających powikłania po terapii psychodelicznej w ciągu roku od sesji, finansowany przez Tiny Blue Dot Foundation. Palitsky formułuje zbalansowane stanowisko, które warto przytoczyć w całości: „To są bardzo skuteczne terapie (…) Mówienie o działaniach niepożądanych nie jest zaprzeczeniem ich skuteczności”. Innymi słowy, dokumentowanie trudnych skutków ma dopełniać obraz terapii, nie dyskredytować jej.
Palitsky i współpracownicy opisali też ramowe podejście do klasyfikowania takich zdarzeń w artykule „A Framework for Assessment of Adverse Events Occurring in Psychedelic Assisted Therapies” w Journal of Psychopharmacology — krok w stronę systematycznego nazywania problemu, zamiast traktowania go jako pojedynczych anegdot.
Odpowiedź ze strony pacjentów
Obok badaczy akademickich powstają też inicjatywy pacjenckie. Pedram Dara założył Psychedelic Lived Experiences — organizację, która prowadzi szczyty tematyczne i grupy wsparcia dla osób zmagających się z powikłaniami po terapii. NPR cytuje też relacje uczestników badań klinicznych z MDMA i psylocybiną, które pokazują ludzką stronę tych statystyk — bez wchodzenia w szczegóły tego, jak substancje były przyjmowane, co w ogóle nie jest przedmiotem tego materiału.
Dlaczego to ważne właśnie teraz
Zbliżająca się decyzja FDA oznacza, iż terapia psychodeliczna może w ciągu kilkunastu miesięcy przejść od statusu eksperymentalnego do powszechnie dostępnego leczenia w USA. To właśnie ten moment — zanim, a nie po fakcie — Evans i Palitsky uznają za najważniejszy do zbudowania ścieżek wsparcia dla osób, u których terapia pójdzie inaczej niż zakładano. Podobny wątek przewija się przez europejską debatę o regulacji tych terapii, którą opisywaliśmy w tekście o pięciu krajach i pięciu modelach regulacji terapii psychodelikami w Europie, a kwestię bezpieczeństwa w praktyce legalnego programu analizowaliśmy też przy rocznych danych z Oregonu. O tym, iż psychodeliki w terapii mogą komplikować obraz kliniczny w nieoczywisty sposób, pisaliśmy również w kontekście psychodelików stosowanych obok psychoterapii zaburzeń osobowości.
Żaden z cytowanych badaczy nie przedstawia tych ustaleń jako argumentu przeciw terapii psychodelicznej jako takiej. Chodzi o to, by skuteczność i ryzyko były opisywane razem, a system opieki — gotowy na obie strony tego równania, zanim trafi do niego więcej pacjentów.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza.
Najczęstsze pytania
Czy to dotyczy osób, które zażywają psychodeliki rekreacyjnie?
Nie. Opisane trudności dotyczą uczestników nadzorowanych badań klinicznych i legalnych programów terapii psychodelicznej (np. z psylocybiną czy MDMA), nie użycia poza kontrolą medyczną.
Jak długo mogą trwać trudności po sesji terapii psychodelicznej?
Według opisanych przypadków — od kilku tygodni, przez miesiące, do pojedynczych przypadków trwających lata.
Czy istnieje leczenie specyficzne dla tych powikłań?
Nie ma jeszcze ugruntowanych, opartych na dowodach metod leczenia skrojonych pod te konkretne trudności. Ogólna psychoterapia pomaga, ale wyspecjalizowane protokoły wciąż są w fazie rozwoju.
Czy to oznacza, iż terapia psychodeliczna jest nieskuteczna?
Nie — badacze, w tym Roman Palitsky z Emory University, podkreślają, iż to są efektywne terapie, a mówienie o działaniach niepożądanych nie jest zaprzeczeniem ich skuteczności, tylko częścią pełnego obrazu.
Czy psylocybina i MDMA są legalne w Polsce?
Nie. Obie substancje są w Polsce nielegalne niezależnie od kontekstu. Opisywane badania kliniczne prowadzone są za granicą, głównie w Stanach Zjednoczonych, w ramach procesu rejestracyjnego FDA.
Źródła
- Will Stone, „For some patients, psychedelic treatment brings new troubles in its aftermath”, NPR, 19.11.2026.
- Evans J. i wsp., „Extended difficulties following the use of psychedelic drugs: A mixed methods study”, PLOS ONE 18(10): e0293349, 2023. DOI: 10.1371/journal.pone.0293349.
- Palitsky R. i wsp., „A Framework for Assessment of Adverse Events Occurring in Psychedelic Assisted Therapies”, Journal of Psychopharmacology. DOI: 10.1177/02698811241265756.
- Post-Psychedelic Challenges Study, Emory University — psychedelicchallenges.org.












![Znaleziono ciało kobiety. Prokuratura: to dużym prawdopodobieństwem zaginiona Emilia Koprowska [VIDEO]](https://zachod.pl/wp-content/uploads/2026/11/8a7bde0205b7bff9fa7fadc1b83add22_xl.jpg)


English (US) ·
Polish (PL) ·
Russian (RU) ·