Szept, który zmienił wszystko. Recenzja książki Skradzione Szepty

Podczas samotnego spaceru wśród leśnej ciszy Zorya natrafia na tajemniczy medalion, który szepcze jej imię. niedługo odkrywa, iż w jego środku uwięziony jest Nyxander, mężczyzna pochodzący z innego świata. Jego królestwo, stoi na krawędzi zagłady. Zdesperowany błaga dziewczynę o pomoc w uratowaniu Lunirii.

Debiut też może być dobry

Skradzione Szepty to debiutancka powieść polskiej pisarki K.T. Writz. Autorka w tej chwili pracuje nad drugim tomem, a jej postępy można śledzić w mediach społecznościowych. Historia rozpoczyna się, gdy główna bohaterka odnajduje magiczny medalion. To właśnie on sprawia, iż Zorya musi podjąć jedną z najtrudniejszych decyzji w swoim życiu. Po wielu rozterkach, bohaterka postanawia pomóc tajemniczemu mężczyźnie. By tego dokonać, udaje się Obozu Łowców. To właśnie tam odkrywa prawdę o sobie. Okazuje się, iż posiada niezwykłą moc, która może uratować królestwo.

Fabuła Skradzionych Szeptów jest niezwykle intrygująca. Od pierwszych stron wciąga czytelnika do świata pełnego magii oraz tajemnic. Zaczarowany medalion, jak i niespotykane istoty nadają historii wyjątkowego uroku. Autorka z wyczuciem splata ze sobą różne magiczne światy, tworząc spójną całość. Dodatkowym atutem Skradzionych Szeptów jest trójkąt miłosny. Rywalem charyzmatycznego Nyxa jest pewien książę, który, delikatnie mówiąc, nie wzbudził mojej sympatii. Jego zachowanie momentami było irytujące. Natomiast najlepsze wrażenie zrobił na mnie Quentin, przyjaciel Nyxa. To właśnie on zachował trzeźwy umysł w najtrudniejszych chwilach i skutecznie rozluźniał atmosferę. Dzięki niemu ta historia stała się zdecydowanie pełniejsza.

Mieszane uczucia

Przeczytałam wiele recenzji tej książki i zauważyłam, iż najczęściej przewijające się zarzuty dotyczyły tempa akcji oraz zachowania głównej bohaterki. W moim odczuciu fabuła została przeprowadzona w sposób wyważony, nienachalny, ale też niezaspokojony. Natomiast jeżeli chodzi o główną bohaterkę, to rozumiem niektóre krytyczne uwagi. Warto jednak spojrzeć na jej postawę z przymrużeniem oka. Zorya z dnia na dzień zostaje postawiona przed niezwykle trudnym wyborem. Dowiaduje się też o swoich nadnaturalnych zdolnościach. W tym wszystkim próbuje nie zatracić siebie. W sytuacji, w której się znajduje, ma prawo czuć się zagubiona. To właśnie te wahania i niedoskonałości czynią ją postacią bardziej autentyczną i ludzką.