Muszę zostać słoikiem

Życie nie odpuszcza, jakoś mnie to bardziej dotyka niż zwykle. A może normalnie mnie dotyka, ale miałam już taką fantazję, iż dotykać nie będzie? ale ono ciągle dotyka;D

Bo w tak zwanym międzyczasie zaproponowano mi poniekąd awans, potem się okazało, iż sprawy naszego wydziału wyglądają bardzo nieciekawie, więc mogę być tym ostatnim który gasi światło, potem dostaliśmy bardzo smutną wiadomość, a potem wydarzyła się rodzinna drama, i tak cały tydzień coś mnie pchało w górę, a za chwilę w dół, no i było tak jak w tym słynnym powiedzonku: proszę zatrzymać świat, ja wysiadam. Coś w tym stylu. Czas najwyższy zostać stoikiem, jakieś takie złudzenie miałam, iż tak jestem wyterapeutyzowana, iż mnie już nic nie dotknie. A tu proszę. Dotyka i dotyka, no paczpani!

Mi znowu bawi się w edukację i z tej okazji musiał w piątek pojechać na północ, uszczęśliwił mnie biletem na teatr, to znaczy mieliśmy we dwoje pójść, a poszlam sama. Ale warto było, śmieszne, świeże, sexi i niesmaczne, czyli takie jak lubię 😜

This show contains strong language, scenes of a sexual nature and references to potential sexual assault and paedophilia.

W sobotę kolejne wyjście, prawie równie dobre. W tym roku poszlismy na Fringe Festival, zamiast na Dublin Theatre Festival, FF to taka młodsza siostra dorosłego festiwalu i chyba bardziej dla nas. Bałagan, rozpierdol, tak zwany messing na scenie, gołe tyłki i szaleństwo, czyli akurat coś dla psychoanalityka😅. Kolorowy chaos i balonówka która robi BANG! Uwielbiam.

Ale zamierzam też coś zobaczyć na dorosłej scenie, w końcu jestem dorosła.