Zofia i Tadeusz mieszkali w małym miasteczku.
Przez miasteczko płynęła rwąca rzeka.
Dawno temu stał tu stary most.
Most od lat groził zawaleniem.
Mimo to ludzie wciąż z niego korzystali.
Skracał drogę, więc ryzykowali.
Tego dnia Zofia i Tadeusz wybrali właśnie tę trasę.
Deski trzeszczały pod ich stopami.
Belki jęczały złowieszczo.
Rzeka pod nimi huczała groźnie.
Nurt był silny i lodowaty.
Nawet dobry pływak nie miałby szans.
„Chyba powinniśmy wrócić” — szepnęła Zofia.
„Już prawie jesteśmy po drugiej stronie” — odpowiedział Tadeusz.
Szli dalej, trzymając się poręczy.
W połowie mostu rozległ się trzask.
Drewno zaczęło pękać pod nogami.
Zofia krzyknęła z przerażenia.
Zachwiała się i straciła równowagę.
Tadeusz w ostatniej chwili chwycił jej rękę.
„Trzymam cię, nie puszczę!” — zawołał.
Most rozpadał się zbyt szybko.
Deski runęły w dół razem z nimi.
Oboje wpadli do lodowatej wody.
Woda ścisnęła ich jak kleszcze.
Nurt natychmiast poniósł ich daleko.
Zofia próbowała chwytać powietrze.
Tadeusz krzyczał jej imię.
„Zofia! Płyń do mnie!” — wołał.
„Nie mogę, prąd jest za silny!” — odkrzyknęła.
Oboje walczyli o każdy haust powietrza.
Nurt rzucał nimi jak zabawkami.
Nagle Tadeusz zauważył coś ogromnego w wodzie.
To był słoń, powoli zbliżający się do nich.
„Zofia, patrz! Słoń!” — krzyknął zdumiony.
Zofia nie wierzyła własnym oczom.
Słoń płynął pewnie, mimo silnego nurtu.
Jego trąba unosiła się nad wodą jak peryskop.
Zbliżał się prosto do tonących ludzi.
„Co on tu robi?” — wykrzyczała Zofia.
„Nie wiem, ale może nas uratować!” — odpowiedział Tadeusz.
Słoń podpłynął tuż obok nich.
Wysunął trąbę w ich stronę.
Tadeusz chwycił ją obiema rękami.
Zofia złapała go mocno za ramię.
Słoń zaczął płynąć ku brzegowi.
Jego siła pokonała gwałtowny nurt.
Po chwili dotarli do piaszczystego brzegu.
Zofia i Tadeusz padli na ziemię, kaszląc.
Słoń stał spokojnie przy wodzie, obserwując ich.
„Dziękujemy ci” — wyszeptała Zofia, patrząc mu w oczy.
Słoń pokiwał głową, jakby rozumiał.
Potem odwrócił się i odszedł w las.
Ocaleni, uściskali się mocno na brzegu.
Most zniknął, ale oni żyli dalej.

2 godzin temu













English (US) ·
Polish (PL) ·
Russian (RU) ·