Klaudia G. spędzi w więzieniu minimum 9 lat. Jest decyzja sądu ws. śmierci 3-letniej Emilki

Klaudia G. spędzi w więzieniu przynajmniej 9 lat – Sąd Okręgowy w Siedlcach utrzymał w mocy wyrok w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci i znęcania się ze szczególnym okrucieństwem nad niepełnosprawną, 3-letnią Emilką. Obrona domagała się zmniejszenia kary do 3 lat więzienia ze względu na m.in. niski iloraz inteligencji sprawczyni i brak wsparcia ze strony bliskich.

– Moja ocena już nie ma większego znaczenia wobec faktu, że wyrok jest prawomocny. Oczywiście mam swoje zdanie, które wyrażałem w apelacji. Niestety, apelacja nie została uwzględniona. Uważałem, iż cały szereg okoliczności, które dotyczyły w szczególności osobowości oskarżonej, jej młodego wieku, jej nieprzygotowania do życia, braku pomocy ze strony otoczenia, to wszystko powinno powodować, iż wyrok, moim zdaniem, będzie mniej surowy – komentuje mecenas Andrzej Murek, obrońca skazanej Klaudii G.

Sędzia Agnieszka Karłowicz, która przewodniczyła składowi orzekającemu, podkreśliła w uzasadnieniu, iż matka sama podejmowała decyzje o odcięciu kontaktu z bliskimi i o zaniechaniu leczenia córki.

– Decyzją sądu okręgowego kara została utrzymana w mocy. Apelacja złożona przez obrońcę oskarżonej wnosiła o wymierzenie niższej kary pozbawienia wolności, kary trzech lat. Natomiast sąd okręgowy uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, a kara wymierzona przez Sąd Rejonowy w Siedlcach jest karą sprawiedliwą i adekwatną do charakteru tego czynu – wyjaśniła sędzia Karłowicz.

3-letnia Emilka z Siedlec zmarła 2 sierpnia 2024 roku. Dziewczynka była skrajnie niedożywiona. Sekcja wykazała, iż główną przyczyną śmierci było nieleczone zapalenie płuc. Wcześniej Klaudia G. zostawiała ją samą na kilka dni bez jedzenia i picia i bez opieki, zaniechała leczenia i rehabilitacji córki.

Wyrok w głośnej sprawie śmierci Emilki z Siedlec zapadł we wrześniu ubiegłego roku. Miejscowy sąd skazał na 9 lat więzienia jej matkę, Klaudię G., oskarżoną o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad trzyletnią córką i nieumyślne spowodowanie śmierci dziecka.

Od orzeczenia sądu I instancji, który zapadł we wrześniu, odwołał się obrońca oskarżonej. Wskazał, iż wyrok jest rażąco niewspółmierny do zarzucanych kobiecie czynów i zawnioskował o obniżenie kary do 3 lat więzienia.

Ratownicy bezskutecznie walczyli o jej życie

Zgon trzyletniej Emilki ujawniono w nocy z 1 na 2 sierpnia 2024 roku. Ratownicy medyczni, wezwani do dziecka przez koleżankę matki, bezskutecznie walczyli o jego życie. Mimo prób reanimacji, dziewczynki nie udało się uratować. Trzyletnia Emilka była dzieckiem z niesprawnościami – nie chodziła, nie mówiła, cierpiała na schorzenia neurologiczne, epilepsję. Sekcja zwłok dziewczynki wykazała, iż Emilka miała przykurcz mięśni kończyn, liczne odparzenia i odleżyny, a także obrzęk i rozedmę płuc. Na podstawie dalszych badań biegli lekarze wskazali, iż bezpośrednią przyczyną zgonu było skrajne wyniszczenie organizmu dziecka, a w konsekwencji ropne zapalenia płuc skutkujące śmiercią.

Ze szczególnym okrucieństwem

Klaudia G. została oskarżona o to, iż w okresie od 20 marca do 2 sierpnia 2024 roku znęcała się fizycznie ze szczególnym okrucieństwem nad swoją córką. Według śledczych matka nie karmiła dziecka adekwatnie, nie dostarczała jej pokarmów w odpowiedniej ilości i jakości. Klaudia G. miała też nie dbać o adekwatną pielęgnację i higienę dziecka, zaniechała zleconej rehabilitacji oraz leczenia w związku ze stwierdzoną padaczką. Matka pozostawiała leżącą w łóżku dziewczynkę przez kilkadziesiąt godzin bez pożywienia, picia i opieki. Sama w tym czasie spędzała czas na imprezach lub w wyjeżdżała z partnerem.

Prokuratura wnioskowała o 10 lat więzienia

Prokuratura zwróciła uwagę na to, iż kobieta nie zareagowała choćby wtedy, gdy dziewczynka była w coraz gorszym stanie. Nie zawiozła jej do przychodni, ani nie wezwała lekarza do domu. W toku śledztwa oskarżona była poddana badaniom psychiatryczno-psychologicznym. Biegli stwierdzili, iż w czasie popełnienia zarzuconego jej czynu Klaudia G. miała zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem śledczych matka zdawała sobie sprawę, iż jej dziecko może cierpieć, ale przez wiele miesięcy je ignorowała. Prokuratura wnioskowała o wymierzenie kobiecie najwyższej możliwej kary – 10 lat więzienia.

Obrona natomiast wnosiła o zakwalifikowanie czynu jako zwykłego znęcania się i wymierzenie Klaudii G. kary 2 lat pozbawienia wolności. Tłumaczyła jej zachowanie niskim ilorazem inteligencji i brakiem wsparcia z zewnątrz. Sąd uznał jednak kobietę za winną zarzucanych jej czynów i skazał ją na 9 lat pozbawienia wolności. W uzasadnieniu wskazał, iż jedynym aspektem łagodzącym karę był młody wiek i niekaralność matki Emilki.