
Kimberly Polman uśmiecha się, witana w czwartek 27 października 2022 roku przez członków rodziny, po zwolnieniu z aresztu w sądzie prowincyjnym w Chilliwack w Kolumbii Brytyjskiej.
W 2015 roku Kimberly Polman, bezrobotna mieszkanka Kolumbii Brytyjskiej, postanowiła wyjechać do ogarniętej wojną Syrii, aby dołączyć do męża walczącego w szeregach Państwa Islamskiego (ISIS). Jak później przyznała, była to „straszna pomyłka”, której będzie żałować do końca życia. Dziś Kanadyjka czeka na wyrok po przyznaniu się do opuszczenia kraju w celu uczestniczenia w działalności organizacji terrorystycznej.
Jej historię szczegółowo opisują dokumenty sądowe, do których dotarła agencja The Canadian Press. Zawierają one między innymi odręczny list napisany przez Polman w 2019 roku, kiedy przebywała w obozie dla osób związanych z ISIS w Syrii.
„Chciałam pomagać kobietom i dzieciom”
W liście zatytułowanym „Drodzy Kanadyjczycy”, datowanym na 3 kwietnia 2019 roku, Polman błagała o umożliwienie jej powrotu do ojczyzny.
Twierdziła, iż wyjechała do Syrii, ponieważ chciała pracować jako pielęgniarka i pomagać kobietom oraz dzieciom.
– Natychmiast znalazłam się w świecie ogromnego strachu, z którego nie mogłam się wydostać. Moje pragnienie pomagania innym zmieniło się w rozpaczliwą potrzebę otrzymania pomocy – napisała.
Przekonywała, iż nie stanowi zagrożenia dla Kanady i nigdy nie stosowała przemocy. Opisywała więzienie, tortury, gwałty, bombardowania, głód i choroby, których miała doświadczyć podczas pobytu na terenach kontrolowanych przez terrorystów.
Według jej relacji wielokrotnie próbowała uciec, a członkowie ISIS uznali ją za zdrajczynię, której należy się śmierć.
– Przeżyłam ISIS. Teraz chcę żyć jako Kanadyjka – pisała.
Jednocześnie apelowała, aby nie traktować wszystkich kobiet, które znalazły się na terenach kontrolowanych przez Państwo Islamskie, w jednakowy sposób.
Wiedziała, do kogo dołącza
Dokumenty przedstawione w postępowaniu sądowym pokazują jednak bardziej skomplikowany obraz wydarzeń.
Polman przeszła na islam w 2003 roku. Około dziesięciu lat później zaczęła interesować się radykalną ideologią islamistyczną i nawiązywać kontakty z osobami wyznającymi ekstremistyczne poglądy.
W 2014 roku poznała przez internet Suhayba Muhammada Adana, Kenijczyka somalijskiego pochodzenia. Latem tego samego roku zawarła z nim małżeństwo.
Adan był bojownikiem Państwa Islamskiego.
Według ustaleń śledczych Polman wiedziała, iż ISIS jest organizacją terrorystyczną, Syria pozostaje strefą działań wojennych, a próba dołączenia do ugrupowania może skutkować odpowiedzialnością karną.
Mimo to w lipcu 2015 roku zaplanowała podróż do Syrii, aby zamieszkać z mężem i przyłączyć się do Państwa Islamskiego.
Polman posiadała obywatelstwo kanadyjskie i amerykańskie. W Kanadzie pozostawiła dwoje dorosłych dzieci.
W biurze podróży w Surrey kupiła bilety lotnicze do Wiednia i z powrotem. Nigdy jednak nie wykorzystała biletów powrotnych.
Droga przez Austrię i Turcję
Podczas pobytu w Wiedniu zatrzymała się u wieloletniego przyjaciela, amerykańskiego prawnika.
Opowiedziała mu o małżeństwie z mężczyzną przebywającym w Syrii oraz planach podjęcia pracy pielęgniarskiej.
Polman miała trudności w zdobyciu odpowiednich kwalifikacji i doświadczenia zawodowego w Kanadzie, między innymi z powodu niepełnosprawności związanej z uczeniem się. Wierzyła, iż w Syrii otrzyma możliwości, których nie miała w ojczyźnie.
Przyjaciel próbował odwieść ją od wyjazdu. Sugerował choćby rozwód.
Kobieta przekonywała jednak, iż po zdobyciu doświadczenia medycznego zamierza opuścić Syrię, a męża skierować do ośrodka deradykalizacji w Danii.
25 lipca 2015 roku poleciała do Turcji. Następnie przemieszczała się w kierunku granicy syryjskiej, zatrzymując się w kryjówkach wykorzystywanych przez Państwo Islamskie.
Przemytnicy związani z organizacją przeprowadzili ją przez granicę. W sierpniu znalazła się na terytorium kontrolowanym przez ISIS.
Po przybyciu oddała terrorystom swój amerykański paszport.
Małżeństwa z bojownikami ISIS
Pierwsze małżeństwo Polman gwałtownie się rozpadło. W styczniu 2016 roku, zaledwie kilka miesięcy po jej przybyciu, Adan rozwiódł się z nią.
Kanadyjka pracowała następnie w szpitalu Państwa Islamskiego w Rakce, gdzie opiekowała się niemowlętami i dziećmi. Według dokumentów sądowych wykonywała tę pracę do lutego 2016 roku.
W październiku tego samego roku ponownie wyszła za mąż. Jej drugim mężem został Safraz Ali, pochodzący z Trynidadu członek ISIS, zajmujący się produkcją materiałów wybuchowych i improwizowanych ładunków bombowych.
W miarę jak Państwo Islamskie traciło kontrolę nad kolejnymi obszarami Syrii, małżeństwo przemieszczało się pomiędzy różnymi miejscowościami.
W październiku 2017 roku siły wspierane przez Stany Zjednoczone ogłosiły wyzwolenie Rakki, dotychczasowej stolicy samozwańczego kalifatu.
Polman pozostawała z drugim mężem aż do stycznia 2019 roku.
Ucieczka z ostatniej twierdzy ISIS
27 stycznia 2019 roku Kanadyjka została schwytana przez siły koalicji w pobliżu Baguz, ostatniego bastionu Państwa Islamskiego w Syrii.
W swoim liście opisywała to wydarzenie jako dramatyczną ucieczkę. Twierdziła, iż bojownicy ISIS strzelali w jej kierunku, gdy próbowała wydostać się z terenu kontrolowanego przez organizację, trzymając na rękach osieroconą dziewczynkę.
Po zatrzymaniu trafiła do obozu w Syrii, gdzie spędziła niemal cztery lata.
To właśnie tam napisała apel do Kanadyjczyków, przekonując, iż potrzebuje ochrony przed zemstą terrorystów.
– Prawda jest taka, iż znalazłam się wśród złych ludzi, w końcu uciekłam i teraz muszę wrócić do domu, do Kanady – tłumaczyła.
Jej relacja o prześladowaniach i próbach ucieczki stanowi część przedstawionej przez nią wersji wydarzeń. Dokumenty sądowe potwierdzają natomiast, iż wcześniej świadomie podjęła decyzję o dołączeniu do organizacji terrorystycznej.
Powrót do Kanady i proces
W październiku 2022 roku kanadyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zgodziło się na repatriację Polman.
Kobieta przyleciała do Montrealu, gdzie została aresztowana.
Nie była jedyną Kanadyjką, która wróciła z Syrii po związaniu się z bojownikiem ISIS.
W tym samym czasie repatriowano również Oumaimę Chouay z Quebecu. W lipcu 2025 roku przyznała się ona do udziału w działalności organizacji terrorystycznej. Otrzymała karę jednego dnia pozbawienia wolności, oprócz okresu spędzonego wcześniej w areszcie, oraz trzyletni nadzór kuratorski. Sąd nakazał jej także udział w terapii deradykalizacyjnej.
Proces Kimberly Polman miał rozpocząć się 9 listopada 2026 roku. Termin został jednak odwołany, ponieważ w październiku kobieta przyznała się do winy.
Przedstawicielka federalnej prokuratury poinformowała, iż nie wyznaczono jeszcze daty rozprawy dotyczącej wymiaru kary. Polman ma ponownie stawić się przed sądem w przyszłym tygodniu.
Żal nie przekreśla odpowiedzialności
Historia Kimberly Polman pokazuje trudności związane z oceną osób, które dobrowolnie dołączyły do organizacji terrorystycznej, a następnie twierdzą, iż same stały się jej ofiarami.
Kanadyjka utrzymuje, iż kierowała się chęcią pomagania potrzebującym i nie popierała brutalnej ideologii Państwa Islamskiego.
Jednak dokumenty sądowe wskazują, iż przed wyjazdem miała świadomość terrorystycznego charakteru organizacji oraz zaangażowania swojego męża w jej działalność.
Ostateczna kara nie została jeszcze wymierzona.
W liście napisanym w syryjskim obozie Polman podkreślała, iż nie chce, aby kanadyjski sposób życia został kiedykolwiek zatruty ideologią ISIS.
– Jestem Kanadyjką, która kocha dzieci i chce pomagać potrzebującym – przekonywała.
To, jak sąd oceni jej decyzje i późniejsze doświadczenia, okaże się podczas postępowania dotyczącego wymiaru kary.














English (US) ·
Polish (PL) ·
Russian (RU) ·