Jak przestać gonić za niedostępnymi ludźmi i zacząć wybierać tych, którzy wybierają Ciebie?

Może być tak, iż ludzie, którzy Cię nie dostrzegają wydają Ci się lepsi. Osoby, które nie reagują na Twoje zabiegi, zdają się “cenniejsi”. To dlatego często wzdychasz do mężczyzn, którzy na zdrowy rozum zasługują jedynie na ignorowanie, a nie zauważasz tych, z którymi życie byłoby dobre i bezpieczne. Psychologia zna odpowiedzi na te pytania. Zatem jak przestać gonić za niedostępnymi ludźmi i zacząć wybierać tych, którzy wybierają Ciebie?

Jak przestać gonić za niedostępnymi ludźmi i zacząć wybierać tych, którzy wybierają Ciebie

Uzależnienie od niedostępnych ludzi

Są ludzie, którzy wchodzą w nasze życie jak obietnica. Zapowiedź czegoś wielkiego i lepszego. Trochę obecni, trochę nie. Czasem ciepli, czasem chłodni. Dają sygnały, ale nigdy konkretów. To ich siła – siła kontrastu, karmiąca się naszą niepewnością, nadziejami i głodem miłości. Ci ludzie zostawiają drzwi uchylone, nigdy otwarte. Czasami się w nich zjawiają, machają do nas wesoło, ale nie pozwalają iść za sobą. Drzwi są na tyle rozwarte, iż coś widać, ale przejść przez nie się nie da…

I właśnie takich ludzi najczęściej gonimy. To nie jest defekt naszego charakteru, ale efekt dobrze znany z psychologii. Mechanizm uzależniający, którego siłę warto znać. Po to, żeby móc się przed nią bronić.

Dlaczego tak się dzieje, psychologia ma na to bardzo konkretne odpowiedzi

To nie jest „Twoja wina”. To jest mechanizm, który działa na większość z nas. Nie ma co się biczować myślami, iż znowu przyciągnęłaś niewłaściwego faceta, czy zmarnowałaś czas na przyjaciół, którzy nie rokują…Tfu, wcale nie przyjaciół, raczej pseudoprzyjaciół. Odetchnijmy razem, wiele można zrozumieć, gdy pozna się mechanizmy psychologiczne.

Efekt rzadkości (Cialdini)

Badania pokazują, iż bardziej pożądamy tego, co trudne do zdobycia. Niedostępność tworzy iluzję wartości. Nie człowiek jest wyjątkowy, tylko jego brak. Dlatego tak właśnie doceniamy to, co nie jest pewne a mniej cenimy to, co na wyciągnięcie ręki. Na tym efekcie bazują marketingowcy – tworząc serię, unikalne produkty, dostępne w ograniczonej ilości. To również wykorzystuje się w eksluzywnych markach, w których bardzo wysoka cena nie jest uzasadniona jakością produktu. Nie o to w tym chodzi, ale o to, żeby produkt był niedostępny dla wszystkich, tym samym…bardziej pożądany.

System nagród zmiennych (badania nad uzależnieniami)

Kiedy ktoś raz daje ciepło, a raz znika, mózg reaguje jak na hazard. Nie wiesz, kiedy dostaniesz „nagrodę”, więc inwestujesz jeszcze bardziej. To nie miłość, ale mechanizm czerpania dopaminy, która działa jak narkotyk.

Schematy z dzieciństwa (Bowlby, teoria przywiązania)

Jeśli dorastałaś w domu, w którym bliskość była nieprzewidywalna, to dorosła część Ciebie może mylić niepewność z namiętnością. jeżeli nie miałaś stałego rodzica, który był dojrzały i obecny, to niestety masz większe ryzyko budowania niestabilnych związków. Niestety pokolenie temu sposób wychowywania dzieci był inny, co nierzadko negatywnie wpłynęło na nasze późniejsze wybory.

Paradoks: im mniej ktoś daje, tym bardziej chcesz udowodnić, iż zasługujesz

To nie jest logika, ale emocjonalna pamięć.

Kiedy ktoś daje Ci mało, Twój mózg nie myśli: „To nie ma sensu, idę dalej”. On myśli: „Muszę się bardziej postarać, żeby to naprawić”.

Dlaczego? Bo w Twojej historii, tej najstarszej, z dzieciństwa, miłość często była czymś, o co trzeba było walczyć. Nie zawsze była pewna i spokojna. Czasem była dostępna tylko wtedy, gdy byłaś „grzeczna”, „dzielna”, „pomocna”, „niekłopotliwa”.

I teraz, jako dorosła kobieta, Twój system nerwowy reaguje na brak… jak na wyzwanie. Uważasz, iż skoro ktoś nie odwzajemnia zaangażowania, to trzeba starać się bardziej. Niestety to pułapka.

Największa pułapka: myślisz, iż gonisz za miłością. A gonisz za potwierdzeniem własnej wartości

To jest ten moment, w którym kobiety po 40 często mówią:

„Ale ja go naprawdę kocham”.

A kiedy zaczynają rozmawiać głębiej, okazuje się, iż kochają nie jego, tylko wersję siebie, którą próbują przy nim udowodnić. Są zadłużone w marzeniach o wielkich miłości, a nie w tej konkretnej osobie. Tak bardzo chcą relacji, iż na siłę próbują ją stworzyć. To tak nie działa…

Dlaczego gonienie za niedostępnymi ludźmi zawsze kończy się tak samo?

• Ty dajesz coraz więcej.
• On daje tyle samo, czyli niewiele. Może raz więcej, ale za chwilę mniej…
• Ty tłumaczysz, usprawiedliwiasz, czekasz.
• On nie musi nic zmieniać.
• Ty tracisz energię, czas, poczucie własnej wartości.
• On… choćby tego nie zauważa.

To nie jest relacja. To jest emocjonalna asymetria, która działa jak uzależnienie, jak narkotyk.

Miłość nie jest nagrodą za wytrwałość. Nie jest trofeum za cierpliwość. Ni nie jest bonusem za to, iż „wytrzymałaś”.

Miłość jest tam, gdzie nie musisz gonić. Gdzie nie musisz udowadniać, ani się bać, iż jutro zniknie.

dlaczego to nie działa

Jak przestać gonić za niedostępną osobą?