Dziecko utonęło w wannie. Matka usłyszała wyrok

45-letnia mieszkanka Saskatoon została skazana na niemal dwa lata więzienia odbywanej poza zakładem karnym za doprowadzenie wskutek rażącego zaniedbania do śmierci swojego rocznego syna. Dziecko utonęło w wannie, gdy matka, będąca pod wpływem narkotyków, zasnęła podczas wspólnej kąpieli.

Melanie O’Soup przyznała się do winy przed Sądem Ławy Królewskiej w Saskatoon. Podczas rozprawy płakała i spuszczała głowę, gdy prokurator przedstawiała okoliczności tragedii.

Do zdarzenia doszło 9 marca 2024 roku w mieszkaniu przy Avenue T South, w dzielnicy Pleasant Hill.

Według ustaleń prokuratury poprzedniego wieczoru kobieta i jej partner zażywali metamfetaminę. Następnego ranka O’Soup przygotowała kąpiel i weszła do wanny razem z synem.

Kilka godzin później jej partner znalazł dziecko nieprzytomne w wodzie. Kobieta spała w wannie.

Jeden z członków rodziny wezwał pogotowie. Kiedy na miejsce przyjechali policjanci, matka próbowała reanimować syna w sypialni. Ojciec dziecka znajdował się w stanie silnego szoku.

Chłopca przewieziono do szpitala, gdzie stwierdzono zgon. Sekcja zwłok wykazała, iż przyczyną śmierci było utonięcie.

Podczas przesłuchania O’Soup wyjaśniła, iż często kąpała się razem z dzieckiem. Przyznała również, iż zdarzało jej się wcześniej zasypiać w wannie, ale nigdy podczas wspólnej kąpieli z synem.

Badanie moczu wykazało obecność metamfetaminy. Policjanci znaleźli narkotyk także w samochodzie kobiety i łazience mieszkania.

Trudna przeszłość oskarżonej

W chwili tragedii O’Soup i jej partner mieli dziesięcioro dzieci, ale sprawowali opiekę tylko nad najmłodszym synem.

Kobieta była wówczas ponownie w ciąży. Po porodzie kolejne dziecko zostało objęte opieką służb socjalnych.

Obrońca Austin Cooper przedstawił sądowi trudną historię życia oskarżonej.

O’Soup należy do społeczności Yellow Quill First Nation. Dorastała częściowo w Saskatoon, a częściowo na terenie swojej społeczności rdzennej ludności.

Według adwokata przez wiele lat doświadczała przemocy fizycznej ze strony ojczyma. W dorosłym życiu zmagała się również z poważnymi problemami zdrowotnymi, w tym napadami padaczkowymi i udarami. Sama wiąże te dolegliwości z przemocą doznaną w dzieciństwie.

Obrońca podkreślił, iż kobieta nigdy w pełni nie przepracowała traumatycznych doświadczeń.

Niemal dwa lata pod ścisłym nadzorem

Prokuratura i obrona wspólnie zaproponowały karę dwóch lat więzienia bez jednego dnia, odbywaną w społeczności, zamiast w więzieniu.

Sędzia John Morrall zaakceptował tę propozycję.

Przez pierwszy rok O’Soup będzie objęta całodobowym aresztem domowym, z wyjątkami przewidzianymi w warunkach wyroku. W drugim roku będzie musiała przebywać w domu od godziny 22 do 7 rano.

Sąd zobowiązał ją również do poddania się ocenie uzależnienia i leczeniu, jeżeli zostanie zalecone, a także do korzystania ze wsparcia psychologicznego lub psychiatrycznego zgodnie z poleceniami osoby nadzorującej wykonanie kary.

Kobieta nie może spożywać alkoholu ani zażywać narkotyków i leków, które nie zostały jej przepisane.

Sędzia ostrzegł, iż naruszenie warunków może skutkować koniecznością odbycia pozostałej części kary w więzieniu.

– jeżeli to nie było dla pani sygnałem ostrzegawczym, nie wiem, co mogłoby nim być – powiedział Morrall.

O’Soup przyznała się również do niestawienia się na wcześniejszej rozprawie. Za to wykroczenie sąd wymierzył jej karę odpowiadającą okresowi już spędzonemu w areszcie.

Kiedy sędzia zapytał, czy chce coś powiedzieć, kobieta jedynie przecząco pokręciła głową.

Po rozprawie jej adwokat podkreślił, iż oskarżona przeżyła najgorszy koszmar, jaki może spotkać matkę.

Zaznaczył, iż konsekwencje tragedii dotknęły całą rodzinę: rodziców, którzy stracili syna, oraz rodzeństwo, które straciło młodszego brata.

– To coś, z czym będzie musiała żyć do końca swoich dni – powiedział Cooper.