45 lat temu zaginęła maleńka siostra Natashy. Kobieta do dziś musi mierzyć się z hejtem

3 godzin temu

W mgnieniu oka

Natasha Walker jest po pięćdziesiątce, pracuje jako urzędniczka w dziale kadr w brytyjskim Portsmouth. Ma męża Mika oraz dwa psy owczarki australijskie.

Mogłoby się wydawać, iż kobieta cieszy się spokojnym, dobrym życiem. Ale to tyko złudzenie. Brytyjka od 45 lat walczy z osobistą tragedią. 28 listopada 1981 roku, z supermarketu w Schloss Neuhaus w Paderborn w Niemczech Zachodnich, zniknęła jej dwuletnia, ukochana siostra, Katrice Lee. Obie dziewczynki były córkami sierżanta Richarda Lee, zawodowego żołnierza, który w tamtych czasach razem z żona Sharon, stacjonował w bazie wojskowej Rheindahlen. Właśnie tam, w 28 listopada 1979 roku przyszła na świat młodsza córka pary, Katrice.

Rodzinie dobrze się żyło w Niemczech, miała wielu przyjaciół wśród personelu bazy. Fatalnego dnia mama dziewczynek musiała zrobić większe zakupy w sklepie spożywczym. Rodzina gościła u siebie siostrę Sharon i jej męża, bo za dwa dni przypadały drugie urodziny młodszej córeczki Katrice. Z tej okazji Sharon zamierzała wyprawić dziecku przyjęcie.

Było koło południa. Richard Lee zabrał żonę, jej siostrę i malutką Katrice do supermarketu NAAFI w Schloss Neuhaus, niedaleko Paderborn. Kobiety udały się do sklepu: „ Z tego co wiem, tato pojechał poszukać miejsca na parkingu” – wspomina Natasha, która wtedy miała siedem lat. - „Zostałam z wujkiem w domu. Tego dnia Katrice zachowywała się jak szurnięta, nie chciała wsiąść do wózka. Przy kasie mama zorientowała się, iż nie ma chipsów na urodziny, wróciła po nie, zostawiając Katrice z ciocią. Siostra uparła się, iż pójdzie za mamą. Przez moment zeszła z pola widzenia obu kobiet i zniknęła. To było dosłownie 30 sekund”.

Gdy matka dostrzegła, iż malucha nie ma przy kasie, gdzie zostawiła ją z siostrą, zaczęła rozglądać się po sklepie, spanikowała, coraz głośniej wołała córkę. Sprawdzała alejki supermarketu. Do pomocy włączyli się inni kupujący oraz personel. Przybiegł zaalarmowany ojciec. Zamknięto obiekt. Szukano w każdym zakamarku dużego i ruchliwego sklepu. Sprawdzono przyległe pomieszczenia i parking. Niestety, dziecka nigdzie nie było.

Po latach Natasha Walker przez cały czas pamięta chwilę, w której dowiedziała się o zaginięciu Katrice. Ciągle ma przed oczami wyraźny obraz załamanego ojca, wchodzącego do domu z informacją, iż dziecko zniknęło. Natasha wybiegła wtedy przed dom na ulicę, tam zastała matkę krzyczącą z rozpaczy: „Nigdy czegoś takiego nie słyszałam i nie chcę tego słyszeć nigdy więcej” – wspominała kobieta - ”Wtedy po prostu nie mogłam tego pojąć, bo dla mnie, siedmiolatki, było oczywiste, iż jeżeli zgubisz lalkę, ona się odnajduje”.

Przez kolejny tydzień w domu rodziny Lee panował chaos, trwały nieustanne poszukiwania dwuletniego dziecka, rodzice byli w coraz większej rozpaczy. Natasha spędziła ten czas mieszkając z sąsiadami. Ten tydzień dla przerażonej siedmiolatki trwał lata. Kiedy w końcu wróciła do domu, w środku panowała całkowita ciemność i cisza: „Chyba to było najgorsze. Zawsze byliśmy tacy szczęśliwi. Zazwyczaj, kiedy wychodziłam ze szkolnego autobusu, Katrice była w domu, żeby mnie powitać”- opowiada kobieta - „Straciłam całą rodzinę na tydzień. Odzyskałam rodziców i teraz, 45 lata później, wciąż czekam na odzyskanie siostry. To będzie mnie prześladować do końca życia”.

Rozpłynęła się w tłumie

Zaginiecie tak malutkiego dziecka, w dodatku brytyjskiego żołnierza, wywołało natychmiast alarm. Do akcji ruszyła niemiecka policja oraz Królewska Żandarmeria Wojskowa (RMP). Natasha uważa, iż w tych pierwszych, decydujących 48 godzinach, panował zamęt. Obie służby nie potrafiły spójnie współpracować. Ograniczono zakres poszukiwań do obszaru sklepu i parkingu. Ewentualny sprawca miał czas i sposobność, by spokojnie się oddalić.

Zrozpaczona Natasha nie wiedziała, jak sobie poradzić ze zniknięciem siostry. W ich domu pojawił się ksiądz, powiedział dziecku, iż jeżeli będzie modlić się każdej nocy do boga, to on pomoże jej zaginionej siostrze wrócić do domu. Dziewczynka błagała o to boga przez wiele miesięcy: „Uwierzcie mi, modliłam się naprawdę żarliwie każdej nocy, ale bóg nigdy nie pomógł w powrocie mojej siostry do domu” – przyznała mediom.

Detektywi prowadzący sprawę we wstępnych założeniach śledztwa, koncentrowali się na dwóch hipotezach. Porwanie oraz przypadkowe utonięcie w pobliskiej rzece Lippe. Teren i brzegi rzeki dokładnie przeszukano, nie było żadnych dowodów na poparcie tej tezy. Brano także pod uwagę możliwość udziału rodziców w tym zaginięciu. gwałtownie jednak ta teza upadła. Nie było takiej możliwości. Na początku poszukiwań sprawa nie przyciągnęła uwagi mediów. Wypłynęła na czołówki gazet, gdy sześć tygodni później, w lokalnej prasie pojawił się apel o pomoc w odnalezieniu dziecka. Nic to nie dało, nie było świadków zajścia. Sprawę porzucono. Śledztwo zostało po raz pierwszy wznowione w 2000 roku. Zadbała o to rodzina, która ciągle szukała Katrice. Krewni znowu prosili media o pomoc. W 2012 roku sprawę porwania dziewczynki ponownie wznowiono pod kryptonimem Operacja Bute. Na nowo analizowano akta sądowe, zeznania świadków. Było kilka niewyjaśnionych wątków. Pojawiły się kolejne tropy, na przykład zgłoszenie świadka z 2017 roku. Twierdził, iż widział dziewczynkę z dojrzałym mężczyzną, rzekomo wsiadała do zielonego samochodu w pobliżu miejsca zaginięcia. Policja sprawdzała trop, przekopano ten teren. Nie znaleziono żadnych ludzkich szczątków, ani innych wskazówek. W 2019 roku aresztowano podejrzanego mężczyznę, ale został zwolniony bez postawienia zarzutów. Sprawa dziewczynki nie była już priorytetem, dochodzenie ograniczono wyłącznie do nowych tropów. Rodzina nie mogła się z tym pogodzić. Rozpoczęła własną kampanię poszukiwawczą. Każdego roku, z okazji urodzin zaginionego dziecka, występuje z kolejnymi apelami o pomoc. W 2024 roku, w miejscu tragedii Schloss Neuhaus, rodzina zorganizowała wystawę pod hasłem "Missing Katrice". W maju 2024 roku, Richard Lee ogłosił decyzję zwrotu swoich wojskowych medali w proteście przeciwko brakowi postępu w śledztwie, podkreślając swoją bezsilność i ciągłą rozpacz. W 2025 roku, stacja BBC wyemitowała serię podcastów pt. „Katrice Lee: A Father's Story”. Szczegółowo opisano osobiste zmagania Richarda, w tym myśli samobójcze, po utracie ukochanego dziecka. Wzywano Ministerstwo Obrony do pomocy w rozwiązaniu tej zagadki. Rodzina przez cały czas wierzy, iż Katrice może gdzieś żyć nadal.

Przyjemność z kopania leżącego

Krucjata rodziny Lee nie ustaje, to nie każdemu się podoba. Pierwszego kwietnia 2026 roku, na łamach gazety „Mirror”, Natasha Walker opowiedziała o kolejnej traumie, z jaką musi się zmagać jej rodzina. Przyczyną są anonimowi użytkownicy kont internetowych, którzy bawią się ich nieszczęściem lub wcielają się w rolę „detektywów”. Siostra zaginionej tak opisuje ich zachowanie w reakcji na tragedię rodziny: „Walka i ból, który moi rodzice znosili przez prawie 45 lat, to był dopiero początek. Od dwóch dekad mamy do czynienia z internetowym trollingiem, nieznani ludzie oskarżają moich rodziców o morderstwo. Otwarcie komentują: »Rodzice to zrobili«, »To podejrzane«, »Dlaczego jej nie przypilnowali?« W tej chwili, kiedy z wami rozmawiam, w Ameryce jest ktoś, kto podszywa się pod Katrice. Ta osoba założyła zbiórkę na portalu GoFundMe, żeby rzekomo wrócić do Wielkiej Brytanii. I nie jest pierwsza. Było już kilka innych takich przypadków”.

W 2013 roku, Donna Wright została skazana na siedem tygodni więzienia za podszywanie się pod Katrice i nękanie rodziny. Następnie, w 2019 roku, Heidi Robinson została skazana na 18 tygodni więzienia w zawieszeniu na dwa lata, z nakazem leczenia psychiatrycznego, za podszywanie się pod Katrice w mediach społecznościowych.

„Cały czas dostaję prywatne wiadomości na Facebooku, komentarze pod artykułami. Czasami myślę: czy to naprawdę się nam przytrafia? Rozumiem fascynację prawdziwymi zbrodniami, ale myślę, iż ci co nas nękają, zapominają, iż jesteśmy prawdziwymi ludźmi. Chcemy po prostu odpowiedzi, bez znęcania się i negatywnych komentarzy, które mogą się z tym wiązać. Nie wiem, co stało się z moją siostrą. Mam nadzieję, iż zabrała ją rodzina, która nie mogła mieć dzieci i iż miała wspaniałe życie. Ale nie łudzę się, równie dobrze może leżeć gdzieś martwa w lesie. A jeżeli tak jest, musimy ją sprowadzić do domu, pochować w prawdziwym grobie i pozwolić godnie ją opłakiwać”– mówi kobieta. „Proszę społeczeństwo o życzliwość. Jak byście się czuli, gdyby to był wasz brat, siostra, ojciec, matka? Komentarze, które słyszeliśmy, zostają w naszej rodzinie na zawsze. Ludzie gwałtownie wskazują palcem i mówią, kto to zrobił. Ale ich kłamstwa tylko pogłębiają ból. Nie ma mowy o zamknięciu sprawy. (…) Dlatego chcę sprawiedliwości. Nigdy nie przestanę walczyć. Życie bez wiedzy jest bardzo trudne. Zastanawiasz się, czy gdzieś jest i ma się dobrze, czy przytrafiło jej się coś strasznego, te wątpliwości nie znikną. Wszystko, co możemy zrobić, to żyć w nadziei, iż ktoś, kto to czyta, coś wie i się zgłosi. Ktoś przecież zna odpowiedzi, które wyzwolą nas z bólu, który musimy dźwigać. Wzywam każdego, kto cokolwiek wie, aby się z nami skontaktował.” – prosi ocalała siostra.

Przeciw hejtowi

Organizacja charytatywna Missing Peope włączyła się do obrony hejtowanej rodziny Katrice. Działacze apelują o zaprzestanie trollingu wobec osób dotkniętych tragedią. To formy cyberprzemocy, w której sprawcy publikują obraźliwe, kpiące lub nieprawdziwe sensacyjne treści, rozpowszechniając w mediach społecznościowych dezinformację, oskarżenia i teorie na temat osób zaginionych. Ross Miller, prezes organizacji Missing People, mówi: „Każda zaginiona osoba zasługuje na pomoc w jej odnalezieniu. Społeczeństwo odgrywa w tym istotną rolę. Czasami jednak internetowi „detektywi” przekraczają pewne granice. Czasami treści, które widzimy, są naprawdę obrzydliwe. Bliscy są straumatyzowani, a w niektórych przypadkach te informacje utrudniają śledztwa policyjne. To musi się skończyć – i to natychmiast”.

Melanie Ward, parlamentarzystka Partii Pracy z okręgu Cowdenbeath i Kirkcaldy, która aktywnie angażuje się w kwestie związane z internetowym hejtem, poparła kampanię. Apelując do ludzi, aby „wybrali empatię zamiast dezinformacji”, mówi: „To straszne, iż osoby, które straciły bliską osobę w tragicznych okolicznościach, padają ofiarą ohydnych nadużyć w Internecie. Algorytmy mediów społecznościowych i użytkownicy, ukrywający się za anonimowością, żerują na teoriach spiskowych i podziałach, które poważnie obciążają emocjonalnie ofiary. Wiele jeszcze pozostało do zrobienia, aby przeciwdziałać szkodom w Internecie”.

Organizacja Missing Peope uczula innych, by biorąc udział w dyskusjach na forach pamiętali o kilku zasadach:

unikaj spekulacji i dzielenia się niepotwierdzonymi informacjami;

traktuj prawdziwe historie z szacunkiem i pamiętaj, iż to dotyczy prawdziwych ludzi;

odrzuć obrazy i dźwięki generowane przez sztuczną inteligencję lub wprowadzające w błąd;

pomyśl o rodzinie, która może przeczytać Twoje słowa;

wybierz empatię zamiast rozrywki cudzym kosztem;

uszanuj prywatność innego człowieka, nie publikuj treści, które ją naruszają.

Źródła:

https://www.youtube.com/embed/jx-8uuy5gN8

https://www.bbc.com/news/articles/c17rpwv20lko

https://www.mirror.co.uk/news/real-life-stories/katrice-lee-missing-natasha-walker-36951235

https://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/missing-people-safecall-katrice-lee-germany-b2886179.html